Dag 3 - Heilooër- en Beemsterroute

Op vrijdag 18 juni 2010 wordt de Heilooër- en Beemsterroute gelopen. Winkelhof 't Loo in Heiloo is deze dag het feestelijke middelpunt waar alle wandelaars van de 7,5 km, 15 km en 25 km samenkomen (Heilooër route). Na stempelpost Fort Spijkerboor in de Beemster is voor wandelaars van de 35 en 45 km een feestelijke ontmoetingsplaats in het centrum van De Rijp (Beemsterroute).

De wandelaars van de 7,5 km en 15 km volgen deze dag routes waarin Landgoed Nijenburg en het Heilooër Bos centraal staan. De wandelaars van de 25 km volgen een landelijke route over de Boekelermeerweg en door de Groot-Limmerpolder naar Akersloot. Aldaar wordt het Noord-Hollandpad gevolgd met fraaie uitzichten op het Alkmaarder- en Uitgeestermeer. Langs Gemaal 1879 wordt door Limmen gelopen en over het terrein van de Kapel Onze Lieve Vrouwe ter Nood en het gezellige centrum van Heiloo naar de feestelijke ontmoetingsplaats Winkelhof t’Loo.

De wandelaars van de 35 km en 45 km volgen de Beemsterroute door typische dorpjes als Zuidschermer, Driehuizen, West-Graftdijk richting De Rijp met haar karakteristieke raadhuis en het werelderfgoed de Beemster. Alvorens men De Rijp bereikt, komt met bij het historische Fort Spijkerboor, alwaar een stempelpost is ingericht. 

Na het passeren van De Rijp wandelen de 45 km deelnemers via Graft over het uiterst fraaie Noord-Hollandpad dwars door de Eilandspolder om via Grootschermer en de Museum Molen in Schermerhorn langs Stompetoren terug te wandelen naar Alkmaar. De 35 km wandelaars genieten na Driehuizen van een landelijk wandelgebied richting ZuidSchermer en ontmoeten de 45 km wandelaars nabij Alkmaar in de laatste kilometers. 

Bekijk hier de route en bekijk hier de startplaats van dag 3.

Achtergronden en bezienswaardigheden langs het parcours

Stelling van Amsterdam
De Stelling van Amsterdam is een 135 km lange verdedigingskring op 15-20 km rond de hoofdstad Amsterdam welke grotendeels tussen 1885 en 1914 door het Departement van Oorlog is gebouwd. Het omvat 3-5 km brede onderwaterzettingen (inundaties) en 36 forten, twee kustforten, twee vestingen, drie batterijen en twee kustbatterijen. Daarnaast zijn er nog veel meer inlaatsluizen, nevenbatterijen en magazijnen geweest. Dit alles om het als nationaal reduit, als laatst te verdedigen gebied, van het Koninkrijk der Nederlanden te kunnen verdedigen. Alhoewel destijds veel inwoners weinig zullen hebben geweten van de forten moet de militaire aanwezigheid in de steden en op het platteland groot en tegelijkertijd heel gewoon zijn geweest.n daarmee het gevoel van buitenlandse dreiging door de drie supermachten rond ons land: Engeland, Duitsland en Frankrijk.

Door de voorschrijdende techniek van artillerie, infanterie, vliegtuigen, atoomwapens enzovoort verloor de Stelling haar rol in de Nederlandse verdediging. Maar ook door het verdwijnen van de buitenlandse dreiging die na de Tweede Wereldoorlog juist omgevormd werd tot een bondgenootschappelijke verdediging.
Nog altijd is de invloed van de Stelling te merken. Militairen zijn nog nauwelijks aanwezig maar de huidige ruimtelijke ordening en infrastructuur is voor een verbazingwekkend groot deel terug te leiden op de Stelling. Door de kringenwet is er langs de Stelling nauwelijks gebouwd en nieuwe spoor- en autowegen moesten juist langs de forten komen te liggen. De Stelling is in 1996 geplaatst op de Lijst van Werelderfgoed van de Unesco vanwege haar waarde voor de mensheid.

Gemaal 1879, Limmen
Op de locatie waar in de 19e eeuw de Zuidermolen heeft gestaan is in 1879 het poldergemaal Limmen gebouwd. Beiden hadden het doel om samen met de Noordermolen het waterpeil in de Groot-Limmerpolder op de gewenste hoogte te brengen en te houden. Het overtollige water in deze polder werd door beide installatie´s uitgeslagen in het Alkmaardermeer. In aanvang werd de pompinstallatie (vijzel) door een stoommachine aangedreven, maar na 40 jaar dienst is de stoommachine vervangen door elektrische aandrijving.

In 1990 is het gebouw en de installatie vervangen door een automatisch werkend en eventueel op afstand aangestuurd poldergemaal. Het 111 jaar oude gebouw was rijp voor de sloop. Vanaf dat moment is aan de restauratie van Gemaal 1879 begonnen met het doel om er een museum van te maken. Momenteel wordt er nog steeds aan gewerkt en bestaat het gebouw uit verschillende delen: 1) de elektrisch aangedreven vijzel, 2) de transformator ruimte, 3) het in neoclassistische stijl opgetrokken gebouw en 4) de 3 à 4 maal wisselende expositie van beroeps- of amateur kunstenaars tijdens de periode van april tot en met september.

Onze Lieve Vrouw ter Nood, Heiloo
In de boekhouding van het Domkapittel van Utrecht wordt melding gemaakt van een rector aangesteld in Heiloo in de kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood (1409). Dit is de eerste schriftelijke verwijzing naar het bestaan van de plaats en naar een kapel aan Maria toegewijd. Deze kapel wordt in 1573 bij het beleg van Haarlem verwoest. Pas in 1905 komt de plaats weer in handen van de katholieke kerk en wordt het bedevaartoord hersteld, eerst met een noodkapel en sinds 1930 met een aantrekkelijke kapel op de fundamenten van de vorige, naar een ontwerp van de architect Jan Stuyt. Kapel, zoals het bedevaartoord vaak aangeduid wordt, is niet alleen een Mariaal bedevaartsoord. De apostel van Nederland, de heilige Willbord wordt hier ook in ere gehouden.

Het Heiligdom Onze Lieve Vrouw ter Nood, is een bedevaartoord met een lange historie dat volop in ontwikkeling is als geloofscentrum voor de katholieke kerk in Noord-Holland. Heiloo is geen Lourdes, geen Fatima of Kevelaer. Toch vinden vele tienduizenden mensen per jaar hun weg naar dit zes hectaren groot oord. De bezoeker kan kiezen om zijn weg door het park te vervolgen in de richting van het voormalig Julianaklooster aan de zuidoostelijke zijde van het park of een wandeling te maken langs de grote Bedevaartkapel (1913) naar de Genadekapel met de Runxputte (waterbron). Onderweg passeert hij Oesdom, het welkomsthuis.